28 Ocak 2014 Salı

Dizlerim Kanıyor

Oysa ben daha çocuktum
Yüreğime taşıyamayacağım kadar kocaman bir acı bıraktın
Satırlar arasında yanıp kavruldum.
Avuçlarından kana kana içtiğim aşkın kevserini sen bozdun
Ömrümü, yokluğunda hiçbir hayat kitabına sığdıramadım
Ben bu şehre adınla biten ne şiirler yazdım
Sen ise okudun ama anlamadın.

Çocuktum ve kalemimden dökülen her bir sözcük yaktı ellerimi 
Ağlayamadım.
Öpsen bu sızı diner miydi?
Tutunamadım bir daha ''sen'' diye hiç kimseye
Yollar, yıllar, hasretimi bitirmeye yetmedi beni bitirdiği kadar
Gözlerimden düşen her bir damlaya son defadır bu haykırışım
Gidin, sevdanın yatağını şaşırmış nehirlere
Bir daha gelmemek üzere...

Büyümek buydu belki de
Kaybettiklerimi karanlık duvarlarda arayarak
Yastığımın altında sakladığım kalemimle seni rüyalarıma yazarak
Korkularımın ardına gizlenmiş hayaline sarılıp uyurdum.
Ebruli misaliydi seninle dolu gecelerim rengarenk ve bir o kadar da parlak
Uyan diye seslenirdi doğan güneş ama bendeki ben için yine her yer kapkara toprak.

Oyun oynardım eskiden
Kazanınca sevinir, yenilirsem de hiç üzülmezdim.
Söyle ey sevdiğim, şu an yaşadıklarım bir oyundan ibaret mi?
Bunun da kaybedeni, kazananı belli mi?

Sokaklarda minyatür aşklar elini kolunu sallaya sallaya dolaşıyor
Yüzsüz bir biçimde
O büyük aşklar adına kaldırımlara gölge bile düşmüyordu geçmişe bir baktım da şöyle
Heybelerine zincir vuruldu sanki
İnsanlar o kadar düşmüş ki bu hayatta "seni seviyorum" demek onlar için çok basitti
Kızıyorum işte.
Bitmez denilen sevdalar vardı ya zamanın birinde
Suskunluk ile kelepçelenmiş müebbet hapis cezası verilmiş gönül evlerinde
Biz de onlardan biriydik ve yaşıyorduk bu sevdayı şiirlerde...

Çocuktum dedim ya
Geçtiğim yollara baktım yaşamın dikiz aynasından 
Ben dışında yüzlerce kendimden bir parça bırakmışım ardımda 
Yüzüm yere eğik, gözlerimde hazandan kalma bir hüzün
Gittiğin gün gibi bende bıraktığın o anılarda...

Sarsıntısıyla bozulup dağılmış bir aşk hikayesinin
Her biri ayrı zamanlarda yaşamış kahramanlarını durmadan içimde büyüyen boşluğa bıraktım
İdam cezası verilen bu yasada
Asılı kaldım bir halatın ucunda o an yükselmiştim şair yüreğimle aşkın semasına
Çocuktum 
Ve senden sonra yere düşmüştüm olanca ağırlığımla...

Nurcan Karadeniz

6 yorum:

  1. Şaire Hanımcığım, muhteşemsin diyorum. Başka da bir şey diyemiyorum.

    Şiir yüreğinden öpüyorum.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. O kadar güzel yazıyorsun ki, bak bugün yine şiirini okuyarak güne başladım. Günüm, güneşim oldu şiirin, yüreğim bayrak gibi dalgalanıyor.

      Sil
    2. Şımartma konusunu konuştuk diye hatırlıyorum ama yine de bu sözleri duymak beni sevindirdi.

      Sil
    3. Evet, canım şımartma konusunu konuşmuştuk. Bu sözlerin seni şımartmayacağını biliyorum. Çünkü sen kalemi ile yüreğini birleştirebilen güzel insanlardan birisin. Ayrıca hiçbir sözün seni şımartamayacağı gerçeğini de kabul etmek lazım.

      Sil
    4. Beni o kadar iyi tanımışsın ki bazı konularda nasıl davranacağımı biliyorsun.Haklısın,beni hiç bir söz şımartmaz.Belki de böyle bir huy kişiliğimde yoktur.

      Evet,kalem ve yürek...Bu iki sırdaşın en önemli tanığı sensin.Tekrar teşekkür ederim. ;-)

      Sil

Yorum yapmak ve siteye üye olmak isteyenler, Gmail hesabı ile siteye üye olabilir, Sitede yorum bölümünde, “yorumlama biçimi” yazan butondan “Google hesabı” yazanı seçerek yorumunuzu yazabilirsiniz.