22 Nisan 2014 Salı

İnziva Vakti


Günlerdir elime şöyle uzun uzadıya kalemimi alıp sakin bir kafayla sayfaları dolduramadım. Bu adeta içimi yavaş yavaş kemiriyor, beni gün be gün bitirmeye yelteniyordu. Durduramıyordum. Kazandıklarıma bir çocuk misali sevinmem gerekirken kaybettiklerimin hesabını vermekle meşguldüm.
Son günlerde tam anlamıyla kırık bir bardak gibiydim. Kırılmış her bir parçam hançer misali batıyordu. Bedenim bu acıya dayanmıyordu, ruhum ve yüreğim ise kendi uçurumundan boşluğa atlamak için son adımlarını atıyordu sanki. "Aldığın her nefesin kıymetini bilmeyi sakın ihmal etme" derdin ya ona bile gücüm kalmadı. Senden sonra yaşadıklarım büyük bir depremin enkazıydı ve ben altında her geçen gün biraz daha eziliyordum. Hayatımda hiç duymadığım kelimeleri duymak beni yaşadığım halde öldürüyordu. O an koskoca bir keşke kelimesi boğazımda düğümlendi kaldı ve ben sustum. Hala susuyorum...

İçimde büyük bir ukde var ve senden başka sığınacağım, derdimi rahatça anlatabileceğim yüreğinin kapısı açık olan hiç kimse yok. Bu satırları yazıyorum çünkü... İşte bu çünkü kelimesinin devamını ben de tamamlayamıyorum. İyi miyim, değil miyim bunu bile bilmezken sırf sen "gülümse" dedin diye içtenlikle gülmesem de yüzümden tebessümü hiç eksik etmiyorum. Her gün sabah tam sekizde kapısından girdiğim yere bundan sonra içimden gelerek gideceğimi sanmasam da mecbur geleceğim uğruna gidiyorum. Öğlenleri sakin bir köşede boş bir banka oturup yüreğimle yüzleşiyorum. Seni gözlerimin daldığı o uçsuz bucaksız boşlukta bekliyorum. Yaşadığım bunca şeyin cezasını kim çekecek bilmiyorum ama bunu yaşatanlar utansın demek istiyorum, onu da yapamıyorum. Yapmadığım bir şey yüzünden yargılanmak ve değer verdiğim onca insanın içinde gözyaşı dökmek dayanılacak gibi değil. Unutulur gider dediler ama tam unutmuşken, her şey yoluna girdi derken hiç beklemediğim bir anda tekrar gün yüzüne çıkardılar. Hayallerimi, umutlarımı yıktılar. Hayat bu ya iyilik beklerken kötülüklerle de karşılaşabiliyor insan. Zamana yenilip tıpkı ben gibi kaybolup gidiyor. Kendimi bir türlü toplayamıyorum ve karanlıkta gömülüp kaldım. Şimdi de ışığımı bulamıyorum. Her gece uyumak için gözlerimi kapattığımda o an canlanıyor duvarlarda. Yapabildiklerimi de yapamaz hale geldim. Bir söz, tek bir söz benim yaşamımı yerle bir etmeye yetti. Biliyorum kafanda birçok soru oluştu. Bu sorularının hiçbirini sorma, sakın sorma. Kim bilir belki bir gün anlatırım. Son sözüm sana ey imzam, hiçbir yenilik eskisinin yerini tutmuyor işte.

Uzun zaman oldu sana bir şiir yazmayalı ve şiirlerimi özlediğini duyar gibiyim. Sessizliğimin ardındaki paramparça olmuş beni anladığını düşünüyorum. Kalemimde sustu sanki hatırlamak istemediğim onca anılardan sonra o da inzivaya çekildi. Şu an için tek yapabildiğim şiir tadında o büyülü iki kelimeyi sana söylemek. "Seni seviyorum."

Nurcan Karadeniz

8 yorum:

  1. Ey kirpiklerinin ucundan öptüğüm...

    Ey her yazdığı ile yüreğimi esir alan Şaire...

    Ey ciğerimin müstesna köşesi, kıyamam ben sana....

    İnzivaya çekilemezsin çünkü hiçbir zaman yalnız değilsin. Bu hayatta sırf sen önemsiyorsun diye dağ gibi büyük görünen sorunlar vardır. Sen onlara bu fırsatı vermezsen en büyük sorunların bile gözünün önünde nasıl eridiğini göreceksin.

    Unut şimdi "dün"lerini, bugün yeni bir gün, "bugün" başka bir gün. Günü yakala. Yarınlara ve yarınların içindeki olumsuzluklara kendini teslim etme, sen her olayı aşabilecek kadar büyük yüreklisin. Kendi gücünü keşfetmek için inanılmaz bir fırsat yakaladığını görmelisin.

    Biraz düzenleme yaparak deneme yazını yayına verdim. Çünkü birçok kişiye ilham verecek kadar güzeldi. Tebrik ederim. Şiir yüreğinden öpüyorum. Ben de seni çok seviyorum.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Evet,yalnız değilim çünkü sen varsın.Senin her daim yanımda olacağını bilmek beni güçlü kılıyor zaten.Yazdığın yorumlarla cesaret ve güven kazanıyorum.Ama bazen öyle bir an oluyor ki eksikliğin şakağıma dayanmış bir silahın kurşunu gibi vurup geçiyor beni.Kalabalığın içinde tek başıma kaldım sanki.İnanmadılar bana.Bitti dediler sonra tekrar çıkardılar.Şimdi söyler misin ben nasıl inanayım,nasıl güveneyim onlara.İçim ne kadar dolu bilemezsin.Belki de bu yüzden susuyorum ama bil ki sustuklarımı da bir türlü sindiremiyorum.Her seferinde bir şeyler ters gidiyor.Korkuyorum,bu sorunların altından bir elif misali dimdik kalkamamaktan çok korkuyorum.

      "Geçmiş" denen şey var ya geçmişte kalıyor ama aslında hiç bir zaman geçmiyor.Yürekteki açık bir yara gibi tuz bastıkça sızlıyor,hatırlanıyor.Unutmak işte bu yüzdendir ki zorlaşıyor.Bugünün ise başka ve yeni bir gün olduğunu bilsem de "dün"lerimden sıyrılıp öyle kolayca düze çıkamıyorum.Fırsat vermeyeyim dedikçe dibe daha çok batıyorum.Gücümü ben kalemimden alıyorum ama onun da gücü kaldığını sanmıyorum.

      Kaç zamandır yazmak isteyip de yazamadıklarımı,sessizliğimin ardında kalan satırlarımı dün kaleme almak istedim.Doğrusu şiir yazarken gösterdiğim titizliği bu yazımda göstermedim.İçimi bir nebze olsun rahatlatmak adına yazdım.Görünen o ki sıradan bir yazımı bile beğenmişsin.Teşekkür ederim.Bir de bana sakın kızma olur mu? Çünkü senden başka derdimi,sevincimi paylaşabileceğim kimse yok.Bil ki sen benim bir tanecik imzamsın ve ben bu imzayla yola çıktım.Şimdi sadece sabrediyorum.Elbet bir gün selamete varacağımı biliyorum.

      Sil
    2. İnan bana canım bir süre sonra şu an yaşadıklarının hiçbir anlamının kalmadığını göreceksin.

      Bu hali bile çok güzel, bir de şiir yazarken gösterdiğin titizliği göstersen ne olurdu acaba merak ediyorum doğrusu.

      Sabrederek çok güzel günlere ulaşacağına tüm yüreğimle inanıyor ve dua ediyorum.

      Şiir yüreğinden öpüyorum.

      Sil
  2. Şiir kadar deneme yazısında da çok başarılısın, kalemine sağlık.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim.Sizin de okuyan gözlerinize sağlık.

      Sil
  3. Makaleler ihtivası daha kapsamlı olduğu için okurken zevk alıyorum. kompozisyonuna bayıldım.

    YanıtlayınSil
  4. Makaleler ihtivası daha kapsamlı olduğu için okurken zevk alıyorum. kompozisyonuna bayıldım.

    YanıtlayınSil

Yorum yapmak ve siteye üye olmak isteyenler, Gmail hesabı ile siteye üye olabilir, Sitede yorum bölümünde, “yorumlama biçimi” yazan butondan “Google hesabı” yazanı seçerek yorumunuzu yazabilirsiniz.