2 Aralık 2014 Salı

Yürek İklimimsin Öğretmenim


Bazen denizlerden kıyıya vuran ahenkli bir dalga bazen de bir şiirin en can alıcı yerinde okuduğum mısranın tasviridir benim için öğretmen...


Öğretmenim, senin verdiklerin kitapların arasında sıkışmış birkaç cümle değil, senin bizlere verdiğin hayat aslında. Topraktaki dikenin gül açması gibi, bir arının iğnesi olsa da balıyla ağzımızı tatlandırmaya yettiği gibi, sen de böyle bir sevgiyle yetiştirdin bizi. Her zaman kendinden önce başkaları için yaşadın. Sabrı ve hoşgörüyü ekmeğine katık yaptın. Yaşamın sözlük anlamı dışında ne olduğunu anlattın. İnsanlar, öğrenmek için dünyaya gelirler ve bugün kim içtiyse o ilim suyundan sen hep onların yanındaydın. Bir öğretmen, bir öğrencinin sol yanını doldurur kimi zaman. Kimimiz annesi ya da babası olarak görür, kimimiz de çok yakın bir dostu.

An içinde hatırlıyorum mazimi. İlkokul günlerinde kalemi nasıl tutmam gerektiğini öğretmenim göstermişti. Harflerin sayfalara meydan okuyuşunu öğretmişti. Gün oldu sıkıntılı olduğumu fark ettiğinde teselli vermişti. Gözlerimin önüne geliyor o günler bir film şeridi gibi. Gün oldu kabuğunda saklanan bir inci tanesi olduğumu söyleyip, en büyük yeteneğimi keşfetti. Söylesenize hangimiz sırf öğretmenimiz değişti diye üzülmedik. Küçük yüreklerimizde hangimiz o büyük fırtınalı rüzgarları estirmedik? Zaman durmadan geçerdi ama her seferinde ayrılık kapıyı çalınca için için hangimiz gözyaşı dökmedik. Bilirim ki onlar da göz yaşlarını bizden hep esirgerdi. Bizler için büyüttüler hayallerini. Dudaklarından dökülen her bir duada bize de yer verdi. Onlar bizim için nefesti,dilimizde dolanan şarkının en güçlü sesiydi, şiirdi yazılmayı bekleyen daha nice şiirlerin öznesiydi ve en önemlisi o bir öğretmendi. Öğretmen benim için bir akşam güneşiydi. Bazen gülüşleri gözlerinde saklı bazen ise yüzündeki belli belirsiz kocaman bir gözyaşı. Kimi zaman acılarımızın ilacı kimi zamansa kalp kırıklıklarımızın yara bandı.

Öğretmenim, şimdi kapat ışıkları bu okuduğun satırlar sesinle birleşip her yeri aydınlatsın. Arkanda bıraktığın bu yolda ben ilerlerken sen iyi ki varsın.

24 Kasım 2014

Nurcan Karadeniz

2 yorum:

  1. Şaire Hanımcığım, her özel günü daha da özel yapan sensin. Güne güneşi yayan da sensin. Edebiyat kelimesi seninle dolup taşıyor, yüreğim senin ikliminde dört mevsimi yaşıyor. İyi ki sen de varsın. Seni seviyorum şiir dillim.

    YanıtlaSil
  2. Güldü mü dağlarca, ağladı mı çaylarca ağlayan, sokak lambasından sızan ışık gibi prıl pırıl tertemiz güzel insanlar. Yeni yılda yüzünüzden gülücük kalbinizden sevgi eksik olmasın. Sağlık neşe mutluluk ve huzur sizlerin olsun.

    YanıtlaSil

Yorum yapmak ve siteye üye olmak isteyenler, Gmail hesabı ile siteye üye olabilir, Sitede yorum bölümünde, “yorumlama biçimi” yazan butondan “Google hesabı” yazanı seçerek yorumunuzu yazabilirsiniz.