Aşk

ey aşk nereye kayboldun
seninle görülecek hesabım vardı daha
acılardan bir nehir yaratan yüreğimde kutsal şey
senin kaynağın vücudumun hangi mekanı ise söyle söküp atayım...


aşk ey aşk
bir bebeğin dişleri arasında bana gülen aşk
rengarenk bir gökyüzünde bana bulutlardan bir ölüm çizen aşk
nerdesin çık ortaya...

ben buradayım kalbimin tam içindeyim
içerde kızartıyorum yüreğimi
yanıyor günahlarla
söndükçe atıyorum oradan bir odun alevlendiriyorum...

seni bulduğum güne kadar zamanın önemi yok aşkım
belki bir fahişenin kirli kollarında olacaksın
belki sönmeye yüz tutmuş bir hayan yüreğinde
şeklin yok değil mi senin bu yaşattığındı acı mı aşk?

vücudumu istiyorsan teslim edeyim sana
etlerimden hayvanlarını besle
ama beni terk etme
beni sevme aşk.

sen beni sevdikçe ben seni sevemiyorum
sonsuz bir acıma kin doluyor yüreğime
yüreğimle hissetmek istemiyorum
bir fahişenin yüreğinde tatmak istiyorum aşkı.

acıların aşkı sönmezmiş değil mi
susuz bir kış vakti yağan karda susuzluğunu gideriyorum yüreğimin
bir fahişe yaklaşıyor yanıma
öyle bir öpücük konduruyor ki dudağıma susuzluğum susuyor...

affet beni sevgilim
aşklarım uğruna acımasız olmayı öğrendim
kaç kurtul benden
kaç benden tek bunu bil.

ben bu yükü taşır mıyım bilmiyorum
kaldıracımın orta noktasında bir fahişe beliriyor sevgilim
dengelerim ortada koymuyor beni
uçlardayım ama şunu biliyorum aşığım hayata sevmesem de.


Hasatlikalbatros