Yaşamak

yaşamak bir hiçlikte solucan kopyalığında
bütün tümlemelerden seviyesiz bir tabuta çakılan bir çivi
bilinmeyen bilinirlerden kokuşmuş bir ağız kokusu
yinede yaşamak kendi içinde bir meyve ağacı sanki.


bu kadar hiçlikte bu kadar varlık nasıl var olabilir
beyin hücrelerim cinsel organıma kaçtı
artık hürdüm
artık cinsiyetim yoktu...

yaşamak bir ağaçtan düşer gibi düştü başıma
nefes alışlarım bir tabuta çakılan çivi misali acıttı
seviyesiz bir seviyeden yıkmaya başladım kendimi
seviyem yoktum cinsiyetim yoktu.

yıkadım ayaklarımı yaşam kaynağında
terazileri ilahi bir açı suretinde döşemeye başladım ayaklarıma
ama ağlıyordum kendime
kollarıma sıra gelmemişti.

yok olmak var olmaktan daha zordu
kısa cümleler kurmak kopya bir hayat geliyordu bana
uzun ve de yaşamdan uzak cümleler olmalıydı hayat
kendi yolunda can vermeliydi yaşamak dediğin.

Hasatlikalbatros