Taşımaz seni bu derya boğulursun.
Sözlerin manada anlam bulmadığında,
Bencileyin elinde çalınmaz saz olursun.
Yalanların gün ışığına çıktığında,
Dillerin söylemez, utancından lal olursun.
Gözümden düştüğünde,
Kurumuş bir yaprağa dal olursun.
Umutlarını yele verdiğinde,
Üstünde gül bitmeyen kurak çöl olursun.
Kaçmak istesen de götürmez sandalların seni kıyıya,
Tüm hatalarına pişman olursun.
Gülüşlerinden sonra benliğini kaybeder,
Bende yok olursun.
Hiçbir şey aynı kalmaz,
Bu devran da döner, gün içinde elbet sen de dün olursun.
20.35
15 Mayıs 2011
Paraf
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Yorum yapmak ve siteye üye olmak isteyenler, Gmail hesabı ile siteye üye olabilir, Sitede yorum bölümünde, “yorumlama biçimi” yazan butondan “Google hesabı” yazanı seçerek yorumunuzu yazabilirsiniz.