Aşk Kapısından İhanet Giremez

Ezanlar okunurken sevmiştim seni

İnanmıştım sözlerine, kanmıştım gülüşlerine

Yanındayken içimdeki kışlar bahar olurdu

Serçe yüreği gibi çırpınırdım dudaklarının kenarına konmak için.

Aldattığımı düşünürken gittin benden, sevgimden, aşkımdan

İnsan aldatmaz bir anlık aldanır sadece kendini başlalaştırır o yüzden

Başka sevdalar yaşamak ister başka limanlara sığınmak ister

Lanet olası gözler bir başka kişiyi görmek ister kalp ise pişman olur

Benim kalbim gibi...

Pişmanlığın faydasız, giden gitti bir kere

Dönüşü yok bu yolun ihaneti bağrına basmaz aşk.

Madem başka ten, başka kokular aradın

Şimdi sen de yalnızlığa hüküm giydin.

Yalnızdım ki zaten aşık olduğumda da senin bir kelamına muhtaçtım

Sözler kifayetsiz kalırdı sevgime oysa yalancı sevgiler gördüm.

Hal ve haraketlerim her zaman sana duyduğum aşkı anlatırdı

Şimdi bir başka kollarda senin tenini koklar oldum Şimdi söyle suç kimde?

İçim dışım can kırığı ile dolu

Bembeyaz aşkımıza leke sürdüğün günden beri

Hazana tutulmuş yapraklar gibiyim

Her gece zindan, her gece karanlıktayım.

Belki sen beni hiçbir zaman affetmeyeceksin belki de affedeceksin

Pekala ben senin o büyüklüğün altında ezilecek miyim?

Susma pusma sevdiğim kadın söyle öldürmeden önce kalbindeki beni

Söyle ki içindeki yerini bileyim

Söyle ki lanetli o geceyi bir daha hatırlama

Söyle ki bir nefeslik duan kalsın dudaklarında...

Bir anlamı kalmadı papatyaların

Çiğnediğin çimenler bile şikayetçi senden

Affedemem seni bunu isteme benden

Böyle bitmemeliydi bu sevda, bir de suçluyu ben sanma

Henüz ben hazır değilken ihanetin yolumuzu kesmemeliydi.

Yüreğin yüreğime sahip çıkmayı bilmeliydi

Madem sen yoksun bana yeni bir aşk doğsun.

31 Aralık 2011

Paraf & Efsane Etrafoğulları